Raj

Raj

*

Ten maleńki kraj, ten punkcik na mapie.

W jakiś cudowny sposób ludzi za serca łapie.

Odziewa w biało czerwone szaty, oraz przykleja innym swoje łaty.

Biały orzeł się dumnie wznosi, nawet gdy porażka w powietrzu unosi.

Gorzki smak jest tu bowiem dobrze znany, niezliczone są jej rany…

Lecz spogląda w przyszłość daleką, ma nadzieję nie być już kaleką.

Ni solą w oku owych braci.
Oraz tego, kto się na niej dziś bogaci.

Jak feniks z popiołu za każdym razem odrodzona.

Silniejsza, mądrzejsza, wyzwolona…

Być może czeka ją jeszcze długa droga, lecz w walce tej, nic jej nigdy nie pokona…

Kocham cię Polsko. <3

Szapita. <3

Autor Szapita
Opublikowano
Kategorie Wiersz
Odsłon 750
1

Komentarze (2)

Dodaj komentarz

error: Zawartość chroniona prawami autorskimi! Zakaz kopiowania!