< “– Nie jesteś jedyną osobą, która nim gardzi. Bo gardzę nim też ja i wiele innych ludzi, których urządził w podobny sposób. – To dlaczego przywiozłeś mnie tu siłą Jeff? – Ponieważ… Spojrzał prosto na mnie zanim dokończył mówić. – Ponieważ chcę go powstrzymać.” > *** Spoglądam na niego jak na niespełna rozumu człowieka. […]
4 <><><><> “Szybko chwyciłam go za rękę, wygięłam ją, zmuszając Rive do wstania wpół skłonie. Następnie skierowałam go głową ku drzwi i popchnęłam w tym kierunku z całych sił.” <><><> – Jeff, trzeba będzie wezwać straż pożarną! Sapnął Rive wpadając do jego pokoju bez pukania uprzednio w drzwi. Zdumiony więc Jeff zmarszczył brwi. – Nie […]
4 – Postradałaś rozum? Wiesz kto to jest? – Taa… To ten… – Livia przenosi wzrok na koleżankę, wykonując znany gest ręką w stronę własnych ust. Wypychając przy tym do rytmu, językiem policzek. – Sprzedawca lodów na ciepło. – Jesteś stuknięta! – Rebeka uśmiecha się szeroko, początkowo na próżno usiłując się przed tym powstrzymać. – […]
Na nowo uczę się żyć. Stawiać pierwsze kroki. Ale to wszystko to nie samo, co z nią. Jak mam odnaleźć drugą taką? Nie da się. Pogódź się z tym, Charles. Ona nie żyje. Nie wróci. Nie można żyć z tą bolesną przeszłością, więc bierz dupę w kroki i odnajdź miłość, bo i ona przeminie. […]
I znowu krzyki, przekleństwa i bicia. Siedziałaś w kącie pokoju zapłakana, bałaś się ruszyć. Nie chciałaś znów oberwać, za choćby piśnięcie. Płakałaś więc bez dźwięcznie, czekając aż uśnie. W końcu doczekałaś się wyczekiwanego momentu, usnął. Wstałaś, poszłaś do łazienki i spojrzałaś w lustro. Twoje długie kasztanowe włosy były w nieładzie. Twe niegdyś piękne pełne usta […]
Cz. 3 Na tak prostackie oskarżenie, Livia miała gotową odpowiedź! Powstrzymała się jednak, ze względu na obecność Swindona. – Naprawdę Dayley? – zahaczyła palcami o biodra, zwracając się do Saymona. – Znamy się od kilku lat, dobrze wiesz, że próbowałam! – O co tu chodzi? Jonny zmarszczył czoło, po czym także wstał z miejsca. – […]